

Очень печальный пост, очень трудно было его писать. Нелегко начался этот год для меня, а для некоторых питомцев последним годом их жизни. Немного меньше года назад ко мне пришел бездомный пес Мухтар, как назвали эту немецкую овчарку, которой вместе с соседями помогли прожить зиму. Что с ней случилось - не знаю, но собаки больше нет. О том, как появился Мухтар и почему не смог его до конца полюбить пост - "Прощай Мухтар, и прости..." За день до того, как не стало Мухтара, нашел то, что осталось от кошки Цацы, похоже, что на старый Новый год ее лишил жизни этот пес. Прошу прощения за некоторый натурализм моих историй, но такова жизнь...



Смерць, дзе тваё джала? "Не" смяротнаму пакаранню!
У II стагоддзі грэцкі філосаф і апалагет Афінагор Афінскі, які навярнуўся ў хрысціянства, засведчыў: "Мы не бачым вялікай розніцы паміж тым, каб бачыць, што чалавека асуджаюць на смерць, і забіваць яго". Беларусь - апошняя краіна ў Еўропе, дзе смяротныя прысуды выносяцца і прыводзяцца ў выкананне. Грамадзяне Беларусі ў сваёй большасці, галасуючы на рэферэндуме 1996 г., не знайшлі ў сабе сілаў, каб адмовіцца ад помслівасці, і пажадалі, ці проста маўкліва, не ведаючы, што робяць, пагадзіліся, каб ад іх імя дзяржава забівала як сапраўдных злачынцаў, так і тых, хто выпадкова ці з чыёйсьці злой волі быў абвешчаны злачынцам. "Кроў іх на нас і на дзецях нашых," - такі прынцып выбралі грамадзяне Беларусі, паўтараючы словы натоўпу, што заклікаў да ўкрыжавання "злачынцы" Ісуса з Назарэта.
Мы, праваслаўныя хрысціяне, звяртаемся да царкоўных уладаў Беларусі, каб яны прынялі вобраз свяціцеля Мікалая Цудатворца, які спыніў меч, занесены над галовамі асуджаных н... >>
You are viewing
mikby's journal